تا کنون ۲۷ نهاد و جمع و گروه با امضای این نامه از کارزار اخراج جمهوری اسلامی از سازمان جهانی کار اعلام پشتیبانی کرده اند.امضا ها ادامه دارد
یازدهم خرداد ۱۴۰۵ برابر با اول ژوئن ۲۰۲۶، صدوچهاردهمین اجلاس سالانه سازمان جهانی کار برگزار میشود و بار دیگر نمایندگان حکومت جنایتکار جمهوری اسلامی بهعنوان نمایندگان ایران در آن حضور خواهند داشت. جمهوری اسلامی نماینده مردم ایران نیست؛ دشمن، سرکوبگر و قاتل مردم ایران است.
جمهوری اسلامی حکومتی است که پایههای آن بر سرکوب، اعدام، فقر، تبعیض و کشتار کارگران و مردم بنا شده است. این حکومت طی بیش از چهار دهه، فعالان کارگری، زنان، معلمان، دانشجویان و معترضان را زندانی، شکنجه و اعدام کرده است.
جمهوری اسلامی عضو سازمان جهانی کار است، اما در حاکمیت آن تمامی کنوانسیونهای بینالمللی این سازمان که مدعی حقوق کارگر است، آشکارا نقض میشوند. در ایرانِ تحت حاکمیت جمهوری اسلامی، تشکلیابی، تحزب، آزادیهای سیاسی پایهای و هرگونه اعتراض، جرم تلقی میشود. هماکنون نیز شمار زیادی از فعالان کارگری، معلمان معترض، دانشجویان، کادر درمان و دیگر معترضان در زندان بهسر میبرند.
امروز ایران در روندی شتابان از فروپاشی اقتصادی و اجتماعی قرار گرفته و زندگی میلیونها انسان به لبه پرتگاه کشیده شده است؛ روندی که حاصل دههها فساد، چپاول، جنگافروزی و نابودی سیستماتیک زیرساختهای اقتصادی کشور است. جنگ اخیر، که نتیجه مستقیم سیاستهای جنگطلبانه جمهوری اسلامی است، این فروپاشی را تشدید کرده است. حکومت نهتنها پاسخی برای بحران معیشتی مردم ندارد، بلکه میکوشد هزینه جنگ، ماشین سرکوب و جنایات خود را از سفره مردم تأمین کند.
امروز در ایران سخن از فقر مطلق و گرسنگی گسترده است. گرانی افسارگسیخته، سونامی بیکاری، افزایش جمعیت میلیونی بیکاران، گسترش سرکوب و اعدام و نیز سیاستهای جنگافروزانه حکومت، جامعه را به نقطه انفجار رسانده است.
جمهوری اسلامی که از سرنگونی خود در هراس است، در سایه جنگ هرگونه اعتراض را با اتهام «همکاری با دشمن» بهطرزی وحشیانه سرکوب میکند. بازداشتها هر روز افزایش مییابد و صدور احکام اعدام شدت گرفته است.
جمهوری اسلامی بهسوی مخالفان خود گلوله شلیک میکند. در دیماه ۱۴۰۴ (ژانویه ۲۰۲۶)، مردم ایران در ادامه انقلاب «زن، زندگی، آزادی» و با فریاد ” فقر، فساد گرونی، میریم تا سرنگونی” در بیش از دویست شهر به خیابان آمدند. پاسخ حکومت، شلیک مستقیم به مردم و قتلعام دهها هزار معترض در خیابانها طی دو روز بود. پس از آن نیز موج اعدامها، بازداشتها و سرکوب ادامه یافته است.
پیش از این نیز شاهد سرکوب خونین مردم در انقلاب «زن، زندگی، آزادی» در سال ۲۰۲۲، شلیک موشکی به پرواز شماره ۷۵۲ هواپیمایی بینالمللی اوکراین در سال ۲۰۲۰ و کشته شدن ۱۷۶ سرنشین آن، و نیز قتلعام معترضان در نیزارهای ماهشهر در سال ۲۰۱۹ بودهایم. اینها تنها نمونههایی شاخص از پرونده قطور جنایات حکومتی است که در تاریخ معاصر کمنظیر است.
علاوه بر این، هماکنون جان هزاران زندانی سیاسی و معترض بازداشتشده در زندانهای جمهوری اسلامی در خطر است و بسیاری از آنان با خطر اعدام روبهرو هستند.
عضویت چنین حکومتی در سازمان جهانی کار، لکه ننگی بر پیشانی تاریخ معاصر و نهادهای بینالمللی است.
جنایات جمهوری اسلامی بسیار فراتر از آن است که در یک نامه بگنجد. اما همین نمونهها نیز برای اخراج فوری این حکومت ضدکارگر، ضدزن و کودککش از تمامی نهادهای بینالمللی، از جمله سازمان جهانی کار، کافی است.
جمهوری اسلامی باید همانند رژیم آپارتاید آفریقای جنوبی در سطح جهانی منزوی و بایکوت شود و رهبران آن در دادگاههای بینالمللی محاکمه شوند. اخراج نمایندگان این حکومت از سازمان جهانی کار، نخستین گام ضروری در این مسیر است.
ما امضاکنندگان این نامه خواستار اخراج جمهوری اسلامی از سازمان جهانی کار و جلوگیری از حضور نمایندگان آن در صدوچهاردهمین اجلاس سالانه این سازمان هستیم.
صدای ما را بشنوید. این صدای مردم ایران است
۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۵، ۱۲ مه ۲۰۲۶
امضاها:
۱-کمپین برای آزادی کارگران زندانی Free Them Now،
۲-شبکه جهانی برای آزادی زندانیان سیاسی و عقیدتی،
۳-کمیته آزادی زندانیان سیاسی در ایران
۴- کارزار جهانی نه به اعدام ،
۵- شبکه همکاری های جنبش زن، زندگی. آزادی در ایتالیا ،
۶-کمپین جهانی علیه اعدام
۷- سازمان حق زن
۸- ایران پروتست مالمو
۹- ایران پروتست هلسینگبورگ
۱۰- مدافعان حق کودکی در ایران
۱۱- اتحاد برای زن زندگی آزادی
۱۲-کمیته بین المللی علیه اعدام
۱۳-کنگره مشترک جمهوریخواهان دموکرات و فدرال دموکرات
۱۴-نجمن پزشکان ایرانی کانادایی حامی حقوق بشر CIDHR
.۱۵-گروه زن زندگی آزادی گوتنبرگ
۱۶-سه شنبه های نه به اعدام شهر کلن
17-کانون خاوران
18-همبستگی با ایران در ونکوور کانادا Solidarity with Iranians
۱۹- جمعی از کارگران ارکان ثالث در نفت
۲۰- جمعی از بازنشستگان در اراک
۲۱-نهاد تلاشگران راه آزادی ایران هامبورگ
۲۲-بنیاد راه ستار بهشتی
۲۳- حامیان مادران پارک لاله-فرزنو
۲۴-اتحاد زنان چپ
۲۵- کانون فرهنگ و هنر
۲۶-انجمن زندانیان سیاسی کردستان ایران
۲۷- سه شنبه های نه به اعدام-فرانکفورت
و….امضا ها ادامه دارند