در پی انتقال شماری از زندانیان قزلحصار به سلولهای انفرادی برای اجرای حکم اعدام و گرفتن جان آنها، حدود ۱۵۰۰ نفر از زندانیان این زندان از روز ۲۱ مهر ۱۴۰۴ در اعتراض به اعدام و آدمکشی جمهوری اسلامی دست به اعتصاب غذا زدهاند. این اعتصاب در شامگاه ۲۲ مهر با تجمع و اعتراض خانوادههای محکومان به اعدام در مقابل زندان همراه شد. خواستهها چه درون زندان و چه بیرون آن روشن بود: “نه به اعدام”، “لغو فوری حکم اعدام” و “اعدام نکنید”!.
زندانیان اعتصابی در بیانیهای از داخل زندان از مردم خواستهاند که از آنها فعالانه حمایت کنند و نگذارند جمهوری اسلامی هر روز شماری از آنها را به جوخه اعدام بسپارد.
“نگذارید ما را بکشند” فریاد و خواست بخشهایی از جامعه است که در واقع قربانیان نظام فاسد، ستمگر و زورگوی جمهوری اسلامیاند. آنان قربانیان فقر، نداری و بی حقوقی هستند و اگر هم احیانا خطایی مرتکب شدهاند، در نتیجه ناهنجاریهایی بوده است که این رژیم برای مردم ایران به وجود آورده است. جمهوری اسلامی بهجای آنکه فقر را ریشهکن کند، فقرا را نابود میکند. به علاوه به طور واقعی تشخیص و احکام دستگاه قضائی جمهوری اسلامی مطلقا قابل اعتماد نیست و اینها زیر شکنجه از بازداشت شدگان اعتراف می گیرند.
فری دم ناو کمپین برای آزادی کارگران زندانی، از اعتصاب و اعتراض زندانیان زندان قزل حصار فعالانه دفاع می کند و همه کارگران و مردم را به حمایت از آنها فرا می خواند. با هم همصدا شویم و ماشین اعدام و کشتار حاکم در ایران را متوقف نماییم.
اعدام قتل عمد دولتی است. جمهوری اسلامی از سلاح اعدام برای به سکوت کشیدن فضای اعتراضی و انقلابی جامعه استفاده می کند. ما از همه تشکلها و اتحادیه های بین المللی میخواهیم که از حرکت زندانیان قزل حصار و کلا جنبش علیه اعدام دفاع کنند و حکومت اسلامی را به خاطر جنایاتش محکوم و بایکوت کنند.
کمپین برای آزادی کارگران زندانی
بیست و پنج مهر ۱۴۰۴، ۱۷ اکتبر ۲۰۲۴